Europese thee…

Europese thee…
28/03/2013 de redactie

Blog van Anja Wiersma van ‘Ontdek de wereld van thee’.

Thee komt van ver. Denk daarbij aan exotische landen zoals India en China, waar we niet jaarlijks even gaan buurten. Maar er bestaat ook Europese thee. En die vinden we op het paradijselijke eilandje Săo Miguel, een van de negen eilandjes in de Atlantische Oceaan die gezamenlijk de Azoren vormen.

Tot in de negentiende eeuw leefden de eilandbewoners vooral van de citrusteelt. Een gemeen virus zorgde voor vernietiging van alle citrusbomen. Dat noopte de eilandbewoners tot een zoektocht naar nieuwe handelswaar. En zo popten eind negentiende eeuw allerlei nieuwe gewassen op waaronder tabak, ananas én thee. Het klimaat was er geschikt voor: voldoende regen, rijke vulkanische grond, het hele jaar zon en een beetje hoogte (het hoogste punt op het eiland is 1100 meter). De kennis was er niet, maar daarvoor liet de regering enkele Chinese theedeskundigen invliegen.

Gorreana
Tot aan de tweede wereldoorlog gedijde de thee-industrie prima, met op het hoogtepunt vijftien prachtige plantages. Door de oorlog en grote concurrentie uit Afrikaanse landen, sloten steeds meer theefabrieken hun deuren in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Gelukkig is er nog eentje overgebleven: Gorreana. Deze theefabriek is sinds 1883 actief, werkt biologisch en wekt elektrische energie op uit waterkracht. Heel duurzaam dus. Naast een heel klein beetje groene thee, levert Gorreana vooral zwarte thee.

Sinds 1883 is er niet veel veranderd in de manier waarop de productie verloopt. De pluk gaat machinaal met een enorme heggenschaar en een grote witte zak om de blaadjes op te vangen. Een vrij grove manier van oogsten. Maar toch, zoals de eigenaar aangeeft: ‘Three leaves and a bud’, meer niet. Aan het eind van het standaard proces van verwelken, rollen, oxideren, drogen en sorteren, vindt nog een bijzondere actie plaats. De meegesnoeide takjes moeten er nog uit! Een heel legertje dames is daar flink zoet mee.

Gorreana pretendeert de klassieke theekwaliteiten te leveren: Orange Pekoe van het eerste blad, Pekoe van het tweede blad en Broken van het derde blad. De ruige pluk doet iets anders vermoeden en waar blijft de ‘bud’ eigenlijk? Is er dan geen Flowery Orange Pekoe? Deze vragen wuift de eigenaar op charmante wijze weg. En bij de geur van de aromatische Broken verdampt ook de urgentie van de vraag wel een beetje.

Op het eiland Săo Miguel is de oceaan nooit ver weg. Vanaf Gorreana is hij heel duidelijk te zien. Dat roept weer vragen op over de kwaliteit van de thee: hoe hoog (of laag) is het hier eigenlijk? Maar ja, een lokaal kopje thee drinken met uitzicht op zee is een buitengewoon zintuiglijke ervaring. Als vanzelf geeft de thee dan toch wel een fijne smaak af, zelfs met achtergebleven takje.”

Anja Wiersma

Bron: SpecialtyTea

X
0 Shares
Share
Pin